عملکرد یک پین، قرار دادن و محکم کردن اجزا است. پین ها در دو نوع استوانه ای و مخروطی موجود هستند. نصب معمولاً شامل یک روش فشاری-برازش یا وارد کردن پین با استفاده از یک چکش فلزی نرم است. سنجاق معمولاً قطعه کوچک و مخروطی شکلی از چوب یا فلز است-که اغلب دارای نوک نوک تیز است-که برای بستن یا محکم کردن اقلام مختلف (مانند تختههای چوبی، کاشیهای سقف، زیره کفش، رویه کفش، قالبهای مبلمان و اجزای ساختاری) یا بستن سوراخها استفاده میشود.
شفت پین نوعی اتصال دهنده استاندارد است که می تواند هم به عنوان یک اتصال ثابت ثابت و هم به عنوان یک نقطه محوری عمل کند که امکان حرکت نسبی بین قطعات متصل را فراهم می کند. در ابتدا در نقاط مفصلی دو جزء برای تشکیل یک مفصل لولایی استفاده می شود. شفتهای پین معمولاً با استفاده از پین چوبی محکم میشوند که عملکرد قابل اعتماد و سهولت جداسازی را ارائه میدهد. استاندارد بین المللی برای شفت پین ISO 2341:1986 است، در حالی که استاندارد داخلی GB/T 882-2008 است.
تمایز: انواع مختلفی از پین ها وجود دارد، از جمله پین های استوانه ای، پین های مخروطی، پین های فنری و میل های پین. بیشتر انواع پین ها برای اتصالات ثابت مورد استفاده قرار می گیرند، در حالی که شفت پین اغلب در اتصالات لولایی متحرک استفاده می شود.
